U zavičaju Jovana Dučića
Na inicijativu direktorice Gimnazije Bojane Grujić, za zaposlene u našoj školi organizovan je trodnevni izlet do Trebinja.
U Trebinje smo stigli oko podneva, u subotu, 22. juna. Nakon kraćeg odmora, sa vodičem smo obišli manastire Tvrdoš i Hercegovačku Gračanicu.
Manastir Tvrdoš, posvećen Uspenju Presvete Bogorodice, po narodnom predanju, osnovali su car Konstantin i carica Jelena, da bi kasnije bio obnovljen i postao zadužbina srpskog kralja Milutina. Kao posebna relikvija ovdje se čuva ruka kraljice Jelene Anžujske, majke srpskih kraljeva Dragutina i Milutina. Obišli smo i manastirsku vinariju. I u epskim pjesmama pominju se izbe manastira Tvrdoš ispunjene vinom.
Na brdu Crkvina, sa kojeg se pruža upečatljiv pogled na grad, rijeku Trebišnjicu i mostove, uzdiže se Hercegovačka Gračanica. U manastirskoj crkvi Blagovještenja sahranjen je slavni srpski pjesnik Jovan Dučić, čiji su posmrtni ostaci iz Sjedinjenih Američkih Država 2000. godine prenijeti u Trebinje. Hercegovačka Gračanica je izgrađena kao ispunjenje Dučićeve želje. Želio je da bude sahranjen na jednom od brda koja okružuju Trebinje u crkvi nalik Kosovskoj Gračanici.
Potom smo u pratnji vodiča obišli istorijsko gradsko jezgro. Stari grad Trebinje predstavlja autentičan primjer urbanog naselja. U tom jezgru nalaze se i dvije džamije: Osman-pašina džamija i Careva džamija. Careva džamija, najstarija trebinjska džamija, podignuta je zahvaljujući Osman-paši Resulbegoviću, a posvećena je sultanu Ahmedu III. Osman-paša je kasnije podigao i džamiju koja je nazvana po njemu, a čiji su graditelji bili dubrovački majstori. Ova džamija je najprostranija i najukrašenija džamija u Istočnoj Hercegovini. Nakon izgradnje, Osman-paša je optužen u Istanbulu da je u svoje ime u Trebinju sagradio džamiju ljepšu od careve. Zbog toga je, po naredbi sultana Ahmeda III, pogubljen.
U Trebinju se nalazi i prvi spomenik u svijetu Petru II Petroviću Njegošu. Na inicijativu Jovana Dučića, spomenik Njegošu u Trebinju podignut je 1934. godine, uz podršku kralja Aleksandra.
Naredni dan, 23. jun, neki od nas su iskoristili za detaljnije upoznavanje Trebinja, a neki su posjetili Dubrovnik.
U ponedjeljak, 24. juna, u jutarnjim časovima, napustili smo ovaj istorijom prebogat grad. U popodnevnim časovima stigli smo u Pljevlja.
„Biti pred beskrajnim uzvišenog sitan;
I tražeći gorko sreću među nama,
Verovati najzad, u čas neumitan,
Da je san poreklo svima istinama.
No taj ostrv sunca sam pronaći; sjajni
Cilj sviju ciljeva i sveg večitoga!
Reći svome srcu da je svet beskrajni,
Jedno dobro za se, van ljudi i Boga.
Dobro, ne znajući da ima dobrota!“ (Jovan Dučić)
Adela Drkić
