Izveden trodnevni izlet na Zlatibor, Frušku Goru, u Novi Sad, Sremske Karlovce i Beograd
Na inicijativu Sindikalne organizacije i Uprave naše škole, od 22. do 24. juna, za zaposlene u Gimnaziji organizovan je trodnevni izlet na Zlatibor, Frušku Goru, u Novi Sad, Sremske Karlovce i Beograd.
Početno odredište, Zlatibor, posjetili smo u srijedu, prvog dana putovanja. Kratak boravak na mjestu gdje se ljepote prirode prepliću sa tradicijom iskoristili smo za odmor i predah pred nastavak putovanja.
Potom smo posjetili etno naselje „Vrdnička kula“. Izolovanost od urbane užurbanosti i netaknutost prirode pod moćnim okriljem Fruške Gore ovo naselje čine pravom malom oazom mira i blagotvornosti.
U popodnevnim časovima stigli smo u Novi Sad i smjestili se u hotel „Planeta Inn“, koji se nalazi na pet minuta udaljenosti od istorijskog jezgra grada. Na Trgu slobode, u autentičnom, monumentalnom ambijentu, između Gradske kuće, Rimokatoličke crkve „Ime Marijino“ i grandioznog Spomenika Svetozaru Miletiću, kroz sadržajno izlaganje profesora Lazara Aranitovića dobili smo jasan uvid u istorijski hod Novog Sada od samih početaka, preko prelomnih događaja, pa sve do modernih vremena.
Drugi dan našeg boravka u Srbiji i centralni dio putovanja bio je svojevrsna studijska posjeta Sremskim Karlovcima – riznici srpske kulture i duhovnosti. U ovom slavnom gradiću svaka zgrada i svaka kuća istovremeno su i neka znamenitost. U pratnji vodiča Dejana Đurđeva, profesora istorije u Karlovačkoj gimnaziji, prvo smo posjetili Sabornu crkvu Svetog Nikole, glavni i najveći pravoslavni hram Sremskih Karlovaca i kulturno dobro od izuzetnog značaja. Hram, pored relikvija i drugih vjerskih i umjetničkih artefakata od neprocjenjive vrijednosti, čuva i djela Paje Jovanovića, kao što su: „Krunisanje Stefana Prvovenčanog“, „Kralj Milutin“, „Spaljivanje moštiju Svetog Save na Vračaru“, „Mojsije prima tablice zakona“, „Beseda na Maslinovoj gori“ i ikonu Svetog Đorđa.
Nakon posjete Katedralnoj crkvi Svetog oca Nikolaja, imali smo čast da budemo gosti Karlovačke gimnazije, najstarije srpske građanske gimnazije, institucije od najveće prosvjetne važnosti za ove prostore u cjelini. Karlovačku gimnaziju pohađali su Branko Radičević, Jovan Sterija Popović, Sima Milutinović Sarajlija, Milan Jovanović Batut, Borislav Mihajlović Mihiz i mnogi drugi kasniji protagonisti ne samo srpske, već i evropske nauke, kulture i umjetnosti. Danas je Karlovačka gimnazija filološka gimnazija u kojoj se izučavaju klasični i savremeni jezici.
U pratnji profesora Đurđeva, posjetili smo Svečanu salu gdje smo, okruženi fascinantnom ornamentikom, o najbitnijim tačkama istorijata škole slušali od jedne od njenih sadašnjih učenica. Posjetili smo i Spomen biblioteku, pravi mali raj za sve djelatnike iz oblasti društvenih nauka. Spomen biblioteka Karlovačke gimnazije najstarija je školska biblioteka srpskog naroda. U ovoj biblioteci se čuvaju vrijedni rukopisi iz XVI vijeka, a osim knjiga na srpskom, ovo je dom i knjigâ pisanih na latinskom, ruskom, francuskom, engleskom, mađarskom, hrvatskom, njemačkom, italijanskom, slovačkom, rumunskom i bugarskom jeziku. Razmijenili smo i primjerke školskih listova. U Pljevaljskoj gimnaziji od sada će se nalaziti nekoliko primjeraka lista „Branko“, a mi smo na dar odnijeli nekoliko primjeraka ovogodišnjeg izdanja „Glasa Gimnazije“.
Obišli smo i Patrijaršijski dvor, jednu od najimpozantnijih građevina u Srbiji. Zdanje je ljetnja rezidencija patrijarha srpskog i stalno sjedište vladike sremskog. Dvor je kategorija spomenika kulture od izuzetnog značaja. U Riznici otvorenoj za javnost nalazi se stalna postavka koju krase ikonostasi, putiri, portreti crkvenih velikodostojnika, raritetni rukopisi i stare štampane knjige. U Riznici se nalazi i zlatni felon u kome je hirotonisan Sveti Petar Cetinjski, a posebnu pažnju privlači koptska ikona Egipatske Bogorodice – izražajni i nadahnjujući prikaz univerzalnosti hrišćanske etike.
Po povratku u Novi Sad, otišli smo na Petrovaradinsku tvrđavu, jednu od najljepših tvrđava Evrope, vrhunsko djelo barokne vojne arhitekture i unikatan simbol „Srpske Atine“. Petrovaradinska tvrđava, zahvaljujući svojoj monumentalnosti zvana još i „Gibraltar na Dunavu“, takođe spada u kulturna dobra od velikog značaja. U godini u kojoj je Novi Sad proglašen Evropskom prestonicom kulture, bilo je posebno zadovoljstvo napraviti nekoliko nezaboravnih fotografija u blizini prepoznatljivog Sata, čija velika skazaljka, kuriozitetno, pokazuje sate, a mala minute, podsjećajući nas tako na prioritete u današnjem vremenu prebrzog življenja.
Trećeg i završnog dana putovanja boravili smo u Beogradu. Obišli smo Hram Svetog Save na Vračaru, najveći srpski pravoslavni hram i najveći pravoslavni hram na Balkanu. Kažu da je ljepota Hrama Svetog Save sva arhitektonska, sačinjena od mjere, odnosa između različitih mjesta i delikatnog poretka koji ipak uspijeva da upravlja stvarima.
U Beogradu smo posjetili, pojedinačno i u grupama, i Kalemegdan i Sabornu crkvu. Posjetili smo i Kuću cveća koja pripada Muzeju istorije Jugoslavije.
U kasnim večernjim časovima vratili smo se u Pljevlja. Malo je reći da je ovo bio samo izlet jer je ovo bilo pravo studijsko putovanje. Upućujemo zahvalnost predsjednici naše Sindikalne organizacije Nataši Cmiljanić i direktorici Bojani Grujić za izvanredno planiranje i realizaciju izleta.
„Prava ljepota putovanja ne sastoji se u upoznavanju novih pejzaža, već u mijenjanju pogleda na svijet.“ – Marsel Prust, „Potraga za izgubljenim vremenom“
Tekst pripremila profesorica Adela Drkić
